Tentoonstelling

-----------------------------------------------------------

My Love Which Is A Building #2

Rob Bouwman, Gerbrand Burger, Frank Havermans, Inti Hernandez, Eric Martijn, Jan Maarten Voskuil
13.01.13 - 03.03.13

-----------------------------------------------------------
Samenstelling: Martijn Lucas Smit

In dit project stond een sterke fascinatie voor het gebouw en specifiek het gegeven van verwijzing centraal. Hoe autonoom kan een model zijn? De deelnemende kunstenaars begaven zich op de rand van deze autonomie. Zij maken vanuit verschillende perspectieven werk dat zich manifesteert als verwijzing naar een ander object.

De kunstenaars in de tentoonstelling werkten vanuit hun eigen beeldtaal en werkwijzen. Architectuur, samen met literatuur en cinematografie, zijn tekens terugkerende motieven in de tekeningen, films en installaties van Gerbrand Burger. Belangrijke factoren in het werk van architectonisch vormgever Frank Havermans zijn vrijheid en eigenzinnigheid, waarbij hij met relatief goedkope materialen en eenvoudige gereedschappen te werk gaat. Inti Hernandez maakt tekeningen en sculpturen waarin hij speelt met perspectief en zich bedient van het herkenbare vocabulaire van architectuur en industrieel ontwerpen. In het werk van Eric Martijn staat het omvormen, barricaderen, ontsluiten en omdraaien van bestaande materialen en voorwerpen centraal. Het uitgangspunt van het werk van Jan Maarten Voskuil en van Rob Bouwman is niet ver van elkaar verwijderd. Beiden onderzoeken de materie van het schilderij en de vorm en betekenis van het werk an sich, waarbij vooral het werk van Voskuil eigenlijk alleen nog naar zichzelf te verwijst.

Ter voorbereiding van My Love Which Is A Building deed samensteller Martijn Lucas Smit beeldend onderzoek naar materie die raakt aan de achtergronden en uitgangspunten van de tentoonstelling. Het model en de maquette, de representatie en de verwijzing, schaalverschillen en - soms ludieke - omkeringen komen in de presentatie, in de projectruimte beneden, aan bod. Deze bestaat uit korte hoofdstukken en beeldrijmen, waaronder: men & models; Tatlin’s tower; de/constructivisten en Suprematisten; new babylon; world leaders; dressed as building; film sets.

Als slotakkoord wordt in de projectruimte beneden I'm Sitting In A Room van de Franse componist Alvin Lucier ten gehore gebracht. Dit stuk uit 1969 kan gezien worden als de ultieme  representatie van de architectuur omdat het de akoestiek van de ene ruimte in een andere ruimte projecteert. 

Op zondag 17 februari wordt van 15.00 tot 17.00 uur in het ABC Architectuurcentrum een aansluitende gespreksmiddag georganiseerd. Hieraan nemen zowel kunstenaars als architecten deel, die als overeenkomst hebben dat zij werken op het snijvlak van toepassing en autonomie. De discussie zal zich toespitsen op de spanning tussen ontwerp en bouwen, autonomie en dienstbaarheid, representatie en communicatie.

MY LOVE WHICH IS A BUILDING #2 is mede mogelijk gemaakt door het Cultuurstimuleringsfonds van de Gemeente Haarlem.

-----------------------------------------------------------